Vakantie en Illusies

Net voor mijn wandeltocht in de Elzas (een gebied zowel Duits als Frans als een unieke mix van beiden), ontving ik dit bericht.

Onderwerp: Antw.: Gitaaratelier Barrientos.

Datum: 18 oktober 2007 16:32:23 GMT+02:00

Beste heren/dames

Volgens mij is er in iets fout gegaan tijdens het versturen van mijn vorige e-mail.

Wat ik eigenlijk onder de aandacht wou brengen was het feit dat ik al eerder met een medewerker van urban resort gesproken heb over de mogelijkheid om gitaaratelier in het gebouw op te zetten (d.d. 30-8-2007).

Tijdens dit gesprek werd mijn geadviseerd een mailtje te sturen met mijn gegevens. Dit advies heb ik gevolgd, maar heb tot nu toe geen respons vanuit de organisatie vernomen.

Na ruim een maand (d.d. 11-10-2007)  ben ik op eigen initiatief naar urban resort gestapt en heb me voorgesteld aan Jan.

Jan stond me zeer vriendelijk te woord en stelde me vervolgens voor aan Christian, van de werkplaats, met het voorstel om eventueel met hem samen te werken. Dit leek me een goed plan..

Na uitgebreid met Christian te hebben gesproken ben ik nog een aantal keren langs geweest en kwam er achter dat, naast de werkplaats een andere ruimte was die als opslag werd gebruikt. Die zelfde middag heb ik Jan gevraagd wat er met die ruimte zou worden gedaan en of er een mogelijkheid was om de ruimte te gebruiken voor mijn gitaaratelier. Jan maakte me duidelijk dat, als ik vervangende ruimte voor de spullen kon vinden/ regelen in overleg met Christian,  en ik een lopend gitaaratelier zou kunnen opzetten het wel mogelijk was.

Tijdens mijn laatste gesprek met een van de medewerkers van urban resort werd mij verteld dat, het überhaupt niet zeker is of de ruimte naast de werkplaats binnenkort wordt toegewezen en, dat ik me in ieder geval geen illusies moest maken omdat ik niet de enige was die een ruimte nodig heeft.

Dit heeft me eigenlijk wel teleurgesteld omdat ik in de veronderstelling was, dat ik met Jan een mondelinge afspraak had gemaakt..

Al met al is het zo dat het wel klikt met Christian en dat ik van menig ben dat ik een goede bijdragen kan leveren in de groep aangezien ik breed inzetbaar ben in verschillende disciplines namelijk: ambachten, lutherie, muziek en martial-arts (Pencak Silat instructeur).

Tot slot wil u vragen om mijn verzoek in overweging te nemen. Mijn gegevens heb ik als het goed is al eerder gemaild.

M.v.g.

Ramiro A. Barrientos Aravena

Luthier.

Ik las het en het raakte me. Na de eerste dag wandelen bleek me hoe diep. Ik las erin hoe zorgvuldig we omgaan met elkaar en met culturele variëteit of andernis, bijvoorbeeld hard en zacht. Urban Resort doet de harde dingen waaronder over-3-komen, verhuren en huur inkasseren en betalen en onderhoud doen plegen. Kaos Projects doet zachte dingen zoals aandacht schenken aan de bonte was, de plasticiteit van het ruimte binnen het Volkskrant gebouw bevorderen, een ethiek voor deze broedplaats te scheppen en het doen kantelen van de verhouding van verantwoordelijkheden van verhuurder en huurders. Daarbij zijn de binding en de grens voortdurend onderwerp van aandacht in de praktijk van woord en daad.

Na een paar dagen wandelen had ik een beeld opgebouwd van de ervaringen van een gitaarbouwer met ons, de harden en zachten. Teruggekomen bleek dat iedereen van Urban Resort en Kaos Projects met het harde en zachte worstelt.

De druk van continuïteit en het maken van een duursame weg naar een broedplaats zoals dit urban resort: het Volkskrant gebouw (.nu) is zeer hoog. Dat voelt goed, die vitale druk bij ons allen. Wat ook opvalt, is dat bij het hakken spaanders vallen. In de Elzas zag je dat waar door stormen bomen zijn gevallen, de afgelopen jaren. Je zag het ook bij de grote bossen hout voor de deuren van de bewoners. Vrij vertaald: het gebouw gonst en onder ons aanstichters gonst het ook.

Leidend is het hard werken aan het inruimen en op gang komen van het geheel (van de delen). Onder ons, het kleine clubje harde en zachte aanstichters, gonst het evenzeer van het bevorderen van de zelfredsaamheid van de paar honderd creatieve en veeleisende en soms weerbarstige werkers / huurders. Wij gaan tekeer over elkaar en de huurders. De huurders gaan tekeer over elkaar en ons. Daarbij is het worstelen met het foute en het kwade en uitproberen en oefenen met het goede en verbindende.

In het verslag van de gitaarmaker komt een voorbeeld aan het licht. Kijken jullie met me mee?

Nu ook vrijwel alle gegadigden zijn geplaatst, is de ruimte formeel gevuld. De enkelingen krijgen sinds een aantal weken reacties op hun email dat het pand vol is. Ik mocht die berichtenwisseling voeren in de samenwerking UR•KP. Dat gebeurde voortdurend op een spanningsvlak. UR ziet juridiese regels en rechten en is daarin gevoelig. KP schenkt overwegend aandacht de sociale spartelingen van de mens, zijn dromen (illusies) en vermogens, zijn wrijvingen en botsingen en mis-drijven.

De mensen die er om vroegen ontvingen een bericht dat als ze willen, dan kunnen ze zich wenden tot mensen die al in het pand zitten. Die weten wellicht nog een plek. Als groep die zelf ruimten verdeelt en zichzelf bij elkaar houdt, kunnen enkelingen nog binnenkomen. Circus Design is op dit punt een sprekend voorbeeld. Uitbaters, zoals de mensen rond de boom-boom-box in de kelder, weten ook van wanten. Je hebt hen zien groeien van een handvol (zeg 5) tot nu een twintigtal betrokkenen. Dan zijn er de stukken niemandsland zoals de Donkere Kamer (op de 3de), de Computer Zaal (op de 6de) en de Werkplaats (in de kelder).

Het Volkskrant gebouw kent een paar werkplaatsen, de grootste ergens in de hoek in de kelder. Die werkplaats bevat redelijk complexe gereedschappen zoals een lintzaag voor het grote werk. We stelden ons voor dat mensen die ambachtelijk goed zijn en mensen die kunstzinnig zijn elkaar daar kunnen treffen. Om dat voor elkaar te krijgen stelden we voor dat we daarvoor een uitbater zouden vinden. Dat lukte niet zonder meer. Na verloop van tijd hadden we een mogelijk alternatief: Gilbert Marcano, Ignatius Christian en en Tom Galili. De eerste is een mens van de Antillen die een succesvolle praktijk heeft in het bouwen van ruimte, Ignatius is een mens van Sri Lanka die een fabriekje heeft gerund. Tom is de kunstenaar uit Israël van wie je dat beeld in de hal ziet staan.

Deze mensen hebben waarschijnlijk niet (of wel) de kwaliteiten om de werkplaats te runnen op een gewenste manier. Dus betalen ze wel een vergoeding en hebben ze beperkte rechten. Er wordt gewerkt aan twee andere mogelijkheden. Er is iemand in het circuit van Urban Resort die deze ambachtelijke hoek heel goed zou kunnen runnen. Deze mens kan ook wel inschatten of Marcano, Christian en Galili hebben wat er nodig is. Per saldo wordt er nu geld verdiend aan de uitbating door Urban Resort van de werkplaats.

Naar die werkplaats zijn ook de nodige enkelingen verwezen, waaronder Ramiro A. Barrientos Aravena. Als 1 van de velen zoekt hij een ruimte bij Urban Resort.

De grens is zichtbaar als "een van de medewerkers van urban resort" Barrientos meedeelt zich geen illusies te maken. Is dat zo? Moet dat zo zijn?

Nu is Barrientos een mens van buiten. Diens illusies kunnen we missen (?). En de mensen binnen? En de initiatiefnemer, Urban Resort? En de zachte krachten, Kaos Projects?

Amsterdam, 26 oktober 2007 jan gieszen