Je hebt bijna een zonnebril nodig voor
de felgekleurde magentabloemen. Op het eerste gezicht een gewaagde kleur voor
in de tuin, maar door het pikzwarte hart blijkt de opvallende kleur uitstekend
op zijn plaats. Bij ons groeit ie door de onderste blauwig groene uitlopende
takjes van een struikwilgje dat ik elk jaar op ongeveer een halve meter hoogte
knot. Hierdoor worden de wat slappe bloemstengels van de geranium met de steeds
verder groeiende wilgetakjes mee de hoogte
ingetild.
Pas
op de uitvergroting zie je hoe zwart het hart is...
Aanvankelijk dacht ik dat het
de (steriele) hybride 'Ann Folkard' was. De bloemen lijken er op, maar het blad
schijnt meer geelgroen te zijn. Ons exemplaar is echt groen. Een van de ouders
van Ann Folkard is geranium psilostemon. De naam is psilostemon betekent
letterlijk "onbehaarde stamper". Als ik goed op de foto kijk zie ik onderaan
toch wat haartjes...