Hún er komin!
30/03/08 08:28
Ég
vaknaði aðfararnótt laugardagsins 29.mars kl. 01.50
við verk, fór á klósettið og ætlaði að leggjast aftur
uppí rúm og reyna að sofa aðeins meira en það gekk
ekki. Ég fór því aftur fram og ákvað að taka tímann á
milli verkja, ca 5 mínútur á milli en verkirnir
agalega sárir.. Ég mundi ekki eftir því að hafa
fengið svona sára verki strax þegar systurnar ákváðu
að koma í heiminn..
Ég pikkaði í Henning og sagði að ég heldi að barnið ætlaði að koma í heiminn í dag og hvað segir hann: “já, er það?” og sneri sér á hina hliðina!
Ég reyndi að tína til allt dótið sem ég ætlaði að taka með mér á fæðingardeildina og gerði svo aðra tilraun til þess að vekja Henning, sem ákvað að fara á fætur í þetta skiptið Þá var kl 03.00.
Við hringdum í Fríðu og báðum hana um að passa Kolkuna sem svaf.
Henning hringdi á Hreiðrið og tilkynnti komu okkar og lét taka frá herbergi með baði.
Kl 04.00 lögðum við af stað á Landspítalann og lentum auðvitað á öllum rauðu ljósunum á leiðinni og ég þurfti að hafa mig alla við að einbeita mér að einhverju í hríðunum. Við komum upp á Hreiður kl. 04.15 og fórum strax á fæðingarherbergið og þar var ég sétt í mónitor í 20 mínútur og mér leið voða illa á meðan, gat engan veginn verið og var með verki á milli hríða líka þannig að ég náði ekki að hvílast á milli hríða.
Eftir 20 mínútur í mónitornum athugaði ljósan útvíkkunina sem var milli 8 og 9.. Ég spurði ljósuna hvort ég mætti fara í baðið og hún sagði að það væri ekki víst að ég myndi ná því en hún skildi láta renna í baðið.. Ég sagði henni að ég hefði nú lent í því með Kolkuna að vera með milli 8 og 9 í útvíkkun en hún fæddist ekki fyrr en 5 tímum seinna þannig að ég vissi alveg að þetta gæti tekið tíma.
Henning sendi sms á mömmu mína og hún spurði hvort hún ætti að koma.”Jáááá!” Sagði ég þá.
Um þetta leiti fór ég að finna fyrir rembingsþörf en ég hafði aldrei lent í því fyrr en eftir nokkra rembinga með systurnar, s.s. ljósan hafði þurft að segja mér að ég mætti byrja að rembast og svo eftir nokkra rembinga kom rembingsþörfin.
Ég fór á klósettið og þá kom þessi svakalega rembingsþörf aftur en ég hélt aftur af mér þangað til ég komst aftur upp í rúmið.
Þarna var ég á fjórum fótum á grjónapúða og rembdist með hríðunum og í því kemur mamma inn.
Vatnið byrjaði að leka og var grænt (hún búin að kúka í legvatnið
. Ljósan sagði að það væri
æskilegast að kalla á barnalækni til þess að
vera viðstaddan fæðinguna svo hægt væri að sjúga
upp úr skvísunni þegar hún kæmi. Einnig vildi
hún setja upp nál í handlegginn á mér ef ég
skyldi þurfa dripp og ég sagði henni að hún yrði
að vera ansi snögg að því, því það var að koma
hríð.
Í þeirri hríð kom höfuðið og í næstu kom búkurinn!! Stelpuskottan var fædd kl. 05.13 – klukkutíma eftir að við komum á Hreiðrið!
Barnalæknirinn náði ekki að svara og ljósan sleppti því að setja upp nálina. Ég náði aldrei að prufa baðið né fá glaðloft né nálastungur.. Þetta var alveg ótrúleg fæðing..
Hún var 4325 gr og 52.5 cm þegar hún fæddist!
Ég pikkaði í Henning og sagði að ég heldi að barnið ætlaði að koma í heiminn í dag og hvað segir hann: “já, er það?” og sneri sér á hina hliðina!
Ég reyndi að tína til allt dótið sem ég ætlaði að taka með mér á fæðingardeildina og gerði svo aðra tilraun til þess að vekja Henning, sem ákvað að fara á fætur í þetta skiptið Þá var kl 03.00.
Við hringdum í Fríðu og báðum hana um að passa Kolkuna sem svaf.
Henning hringdi á Hreiðrið og tilkynnti komu okkar og lét taka frá herbergi með baði.
Kl 04.00 lögðum við af stað á Landspítalann og lentum auðvitað á öllum rauðu ljósunum á leiðinni og ég þurfti að hafa mig alla við að einbeita mér að einhverju í hríðunum. Við komum upp á Hreiður kl. 04.15 og fórum strax á fæðingarherbergið og þar var ég sétt í mónitor í 20 mínútur og mér leið voða illa á meðan, gat engan veginn verið og var með verki á milli hríða líka þannig að ég náði ekki að hvílast á milli hríða.
Eftir 20 mínútur í mónitornum athugaði ljósan útvíkkunina sem var milli 8 og 9.. Ég spurði ljósuna hvort ég mætti fara í baðið og hún sagði að það væri ekki víst að ég myndi ná því en hún skildi láta renna í baðið.. Ég sagði henni að ég hefði nú lent í því með Kolkuna að vera með milli 8 og 9 í útvíkkun en hún fæddist ekki fyrr en 5 tímum seinna þannig að ég vissi alveg að þetta gæti tekið tíma.
Henning sendi sms á mömmu mína og hún spurði hvort hún ætti að koma.”Jáááá!” Sagði ég þá.
Um þetta leiti fór ég að finna fyrir rembingsþörf en ég hafði aldrei lent í því fyrr en eftir nokkra rembinga með systurnar, s.s. ljósan hafði þurft að segja mér að ég mætti byrja að rembast og svo eftir nokkra rembinga kom rembingsþörfin.
Ég fór á klósettið og þá kom þessi svakalega rembingsþörf aftur en ég hélt aftur af mér þangað til ég komst aftur upp í rúmið.
Þarna var ég á fjórum fótum á grjónapúða og rembdist með hríðunum og í því kemur mamma inn.
Vatnið byrjaði að leka og var grænt (hún búin að kúka í legvatnið
. Ljósan sagði að það væri
æskilegast að kalla á barnalækni til þess að
vera viðstaddan fæðinguna svo hægt væri að sjúga
upp úr skvísunni þegar hún kæmi. Einnig vildi
hún setja upp nál í handlegginn á mér ef ég
skyldi þurfa dripp og ég sagði henni að hún yrði
að vera ansi snögg að því, því það var að koma
hríð.
Í þeirri hríð kom höfuðið og í næstu kom búkurinn!! Stelpuskottan var fædd kl. 05.13 – klukkutíma eftir að við komum á Hreiðrið!
Barnalæknirinn náði ekki að svara og ljósan sleppti því að setja upp nálina. Ég náði aldrei að prufa baðið né fá glaðloft né nálastungur.. Þetta var alveg ótrúleg fæðing..
Hún var 4325 gr og 52.5 cm þegar hún fæddist!
|