Jæja þá er fríið búið og venjulegir dagar framundan.. núna finnst manni voða langt í næstu helgi og sú helgi bara voða stutt, bara laugardagur og sunnudagur!

Ég var að passa Joanna í hádeginu í dag, hún er betur þekkt undir nafninu Óargadýrus Maximus þessa dagana.. Í þessi 3 skipti sem við höfum passað hana undanfarna mánuði hefur hún gjörsamlega sturlast og gargar og gólar stanslaust og dagurinn í dag var engin undantekning nema að þetta gekk betur þegar Henning kom heim, því þá gat hann sinnt Kolku og ég haldið á Joanna (sem vildi bara vera í fanginu á mér).. Kolka var nefnilega frekar svekkt yfir því að ég væri að halda á Joanna alltaf því hún fær sko ekki svoleiðis trítment hjá mér enda líkaminn ekki uppá sitt besta þessa dagana. Bakið/grindin var að gefast upp eftir ca 15-20 mínútur (og geðheilsan með..

Óargadýrus Maximus er þvílík dramadrottning.. Ég hef bara aldrei vitað annað eins hjá barni sem er ekki orðið eins árs.. Með fyrsta vælutóni kemur þvílíkt táraflóð og þvílíkur ekki! Og svo virðist barnið bara vera óstöðvandi í þessu gargeríi sínu!

Mikið er ég fegin að dagurinn er að verða búinn og ég get bráðum lagst uppí rúm, lokað augunum og notið þagnarinnar þangað til ég dett út..

-Emma