klukkan var tuttugu mínútur í 12 á hádegi þegar við rukum út úr húsi, orðin of sein í barnaafmæli sem var haldið í keilusal í 18 mínútna keyrslu fjarlægð og þar sem við höfðum ekki hugmynd um hvar þetta væri þá ætluðum við að vera tímanlega.. gekk ekki betur en þetta þó.. Þegar búið var að hlaða bílinn með börnum og átti að leggja af stað þá heyrist bara tuhhh tuhhh tuhhh og bíllinn rafmagnslaus!! Arrrg og garrrrg.. hvað gera lagsmenn þá?? Þar sem það er Thanksgiving helgin og allir farnir úr bænum, þá var ekki svo auðvelt að fá nágrannann á efri hæðinni til að hjálpa okkur (eins og hann gerði síðast).. Emman stökk út á götu og veifaði í bíla sem hún sá.. Tvær konur stoppuðu en höfður ekki tíma til að hjálpa (ohhhh yndislegu Ameríkanar!!!) en eftir nokkrar mínútur þá kom annar bíll, Emman aftur út á götu og náði að sannfæra blessaðan manninn um að hjálpa okkur.. Startkaplarnir settir á sína staði og bíllinn í gang.. klukkan orðin 5 mínútur í 12 - shitt.. Jæja ekkert við því að gera.. keyrðum af stað og villtumst pínu en komumst á áfangastað 20 mínútur yfir 12..

í barnaafmælinu var Henning að spjalla við mömmu einnar í bekknum (ég stóð við hliðina á þeim) , og hún er eitthvað að tala um Kolku (Henning hélt á henni) og hvað hún væri nú lík pabba sínum, svo snýr hún sér að mér og segir "ert þú svo stóra systirin?" HAHAAHHAHAHA.. ég : "ég? neiii, ég er mamman!!" HAHAHAHHAHAHHA..
Mér fannst þetta náttla ógurlega fyndið, Henning fannst þetta ekki eins fyndið! Hann hefði greinilega ekki átt að raka hanakambinn af í morgun FYRIR afmælið!!!

hafið það gott,
unga, GAMLI og dæturnar..