De Reuzel....
KortLevens verhalen en andere dierenvertellingen.
Haar dracht is bijna volbracht. Door menselijk ingrijpen hebben wij haar verlost van een groot deel van haar vruchten. Niet dat het een tangverlossing is geworden, maar we schudden aan haar overvolle takken waardoor de perziken in het hoge gras ploften. Door hagel is van sommigen de huid beschadigd waardoor kleine etterige oranje beestjes zich naar binnen kunnen vreten en de vrucht oneetbaar maken. Die zijn dan alvast bestemd voor het pálinkavat. Maar ook de grote hoeveelheid regen van de laatste tijd zorgt er voor dat schimmels hun slag slaan. We bekijken ze stuk voor stuk en sorteren ze op goed en niet goed en dan blijkt dat Koninklijk nog meer dan genoeg over heeft om onze innerlijke mens te verwennen.
En dan die perziken, die ploffen in het hoge gras. Ooit vertelde een Amerikaan dat het leek alsof hij naar groeiend gras keek toen hij sprak over de wereldkampioenschappen allround schaatsen. Dat zelfde gras zou nog wel eens een mooi avondvullend televisieprogramma kunnen worden en dan eens zien of die schaatsers dat per ronde bij kunnen houden. Ik schat dat we nu gemiddeld op een rondje 25,3 zitten. Hoewel deze tijd natuurlijk in de komende dagen nog verbeterd zou kunnen worden. Er valt hier de laatste tijd vaak en vooral veel regen. Vandaar. Is het dan koud? Koelt het dan af? Nee, het bloedverziekend heet. Maar vooral ook heel benauwd. Zitten wij hier met een luttele 33 graden, een temperatuur die we inmiddels best aankunnen, maar de gevoelstemperatuur wordt opgedreven tot 48 graden. Elke dag begint met zon en tegen de middag drijven donkere wolken binnen die een verstikkende deken over ons leggen. Daarna barst een onweer los dat zijn weerga niet kent en plettert er meteen zo’n bak water uit, dat bevloeien voorlopig weer even niet nodig is. Koelt het dan af? Nee, daarna breekt de zon door en worden de temperaturen weer opgestuwd. Inderdaad de reuzel in je.......
Míp
