Ik wil naar het hoge Noorden om een boek te schrijven. Het is natuurlijk nog veel te vroeg om te kunnen zeggen hoe dat er uit zal zien. Ik moet eerst wegzeilen (en terugkomen). Ik heb al wel veel gelezen, en drie thema's dringen zich op:

Veel oude ontdekkingsreizen en pogingen tot kolonisatie in het hoge Noorden zijn op spectaculaire en hartverscheurende wijze mislukt. Ook in de walvisvaart en de robbenjacht waren de risico's en de menselijke verliezen enorm. In het Noorden was tragedie niet ongebruikelijk.

Tot het eind van de19de eeuw was het beeld van het noordpoolgebied gebaseerd op de grote wereldkaart van Mercator uit 1569. Mercators voorstelling (zie illustratie) was volkomen denkbeeldig en incorrect. Scandinavië, het puntje van Schotland, Ijsland en een deel van Groenland zijn herkenbaar; de rest is pure fantasie. Mercators bron was een middeleeuwse reisbeschrijving van Groenland en Labrador die 'Inventio Fortunatae' heette. De auteur was een zeevarende monnik uit Engeland of Ierland. Alle historici zijn het er over eens dat dit boek echt heeft bestaan, en verloren is gegaan. Ik hoop de 'Inventio' te her-ontdekken, door het boek opnieuw te schrijven.

De eilanden bij de poolcirkel vormden het leefgebied van de Grote Alk, de pinguin van het Noorden. Deze vogel is net als de Dodo door Europese zeevaarders uitgemoord en vormt een symbool voor alle walvissen, zeehonden en andere wilde dieren die in de Noord-Atlantische oceaan zijn afgeslacht. Ik hoop op een afgelegen rotseiland en in ieder geval in mijn boek de laatste Grote Alk terug te vinden. Hieronder staat James Audubons Grote Alk, uit Birds of America (1828-1834). Audubon heeft nooit een levend exemplaar gezien.