Diffugere niues, redeunt iam gramina campis
     arboribus comae;
mutat terra uices et decrescentia ripas
     flumina praetereunt;
Gratia cum Nymphis geminisque sororibus audet               
     ducere nuda chorus.
Inmortalia ne speres, monet annus et almum
     quae rapit hora diem.
Frigora mitescunt Zephyris, uer proterit aestas,
     interitura simul               
pomifer autumnus fruges effuderit, et mox
     bruma recurrit iners.
Damna tamen celeres reparant caelestia lunae:
     non ubi decidimus
quo pater Aeneas, quo diues Tullus et Ancus,              
     puluis et umbra sumus.
Quis scit an adiciant hodiernae crastina summae
     tempora di superi?
Cuncta manus auidas fugient heredis, amico
     quae dederis animo.               
Cum semel occideris et de te splendida Minos
     fecerit arbitria,
non, Torquate, genus, non te facundia, non te
     restituet pietas;
infernis neque enim tenebris Diana pudicum               
     liberat Hippolytum,
nec Lethaea ualet Theseus abrumpere caro
     uincula Pirithoo.