Ein liten oppfølgjar til posten lenger nede om Ibsen og tøytene han skriv om (sånn ca nedi arkivet her ein plass). Eg snubla her ein dag tilfeldigvis over gravsteinen til Helmer, som jo døydde bitter og skild, og blei gravlagt i utkanten av ein gravplass i ei lita bygd i Noreg ein plass. Eg sneik meg til å ta eit bilde av gravsteinen med telefonen min. Vi anar eit hat som fulgte stakkaren i grava: