Μοντέρνα Σταχτοπούτα
ΚΑΤΕΡΙΝΑ (ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ): Αφήστε με να εργαστώ σας παρακαλώ. Εγώ μόλις πιάσω στα χέρια μου μια τέτοια όμορφη γραφομηχανή, την κάνω και κελαηδάει! Σας παρακαλώ! Υπαγορεύστε μου κάτι, θα δείτε, είμαι καλή δαχτυλογράφος. Σας παρακαλώ υπαγορεύστε μου κάτι, σας παρακαλώ!
ΒΑΡΝΕΖΗΣ (ΠΑΠΑΜΙΧΑΗΛ): "Προς το διοικητικό συμβούλιο της εταιρίας Γενικών Εισαγωγών Πετρελαίου, Νέα Υόρκη: Κύριοι, είμαι εις θέση να σας πληροφορήσω..."
ΚΑΤΕΡΙΝΑ: Πιο γρήγορα παρακαλώ!
ΒΑΡΝΕΖΗΣ: "..ότι αι διαπραγματεύσεις στας οποίες διεξάγω μετά των διαφόρων οργανισμών πετρελαίου της κεντρικής Ευρώπης από του περελθόντος έτους..."
ΚΑΤΕΡΙΝΑ: Ακόμα πιο γρήγορα παρακαλώ!
ΒΑΡΝΕΖΗΣ: "..εστέφθησαν ύπο πλήρους επιτυχίας, ώστε να διασφαλίζουν την πραγματοποίηση του μεγάλου μας σχεδίου. Πιστεύω ότι δύναμαι εκ του ασφαλούς να προφητεύσω ότι..."
ΚΑΤΕΡΙΝΑ: Πιο γρήγορα παρακαλώ, πιο γρήγορα!
ΒΑΡΝΕΖΗΣ: "..ότι η εργασία αύτη, ήτοις θεωρείται μεγίστης σημασίας δια τη μεταφορά πετρελαιοειδών, δύναται να τελειώσει επ' αγαθώ όλων κάτα την διάσκεψιν ήτοις θα λάβει χώρα εν Ρώμη την 24η τρέχοντος. Περισσότερες λεπτομέρειες θα συζητηθούν κατά τη συνεδρία του διοικητικού συμβουλίου της προσεχούς Πέμπτης, οπότε θα εξηγήσω λεπτομερώς τον χαρακτήρα της συσκέψεως εις Ρώμη. Επί τούτης διατελώ μετά πάσης τιμής....."
ΚΑΤΕΡΙΝΑ: Έτοιμα!
(χτυπάει τηλέφωνο)
ΚΑΤΕΡΙΝΑ: Εμπρός; Μάλιστα το γραφείο του κυρίου Διευθυντου... η ιδιαιτέρα γραμματεύς του.... θελετε να μιλήσετε στον ίδιο; Λυπάμαι πάρα παλύ αλλά αυτή τη στιγμή ο κύριος Διευθυντής δεν είναι εδώ!
(κλείνει το τηλέφωνο)
ΒΑΡΝΕΖΗΣ: Και γιατί δεν είμαι εδώ;
ΚΑΤΕΡΙΝΑ: Ήταν το καλύτερο που μπορούσα να κάνω.
ΒΑΡΝΕΖΗΣ: Γιατί;
ΚΑΤΕΡΙΝΑ: Γυναίκα ήτανε!
ΒΑΡΝΕΖΗΣ: Α!... Μπράβο! Μπράβο! Κύριε Χαραλαμπίδη, κύριε Χαραλαμπίδη!
ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ (ΞΕΝΙΔΗΣ): Με ζητήσατε κύριε Διευθυντά;
ΒΑΡΝΕΖΗΣ: Κύριε Χαραλαμπίδη, υποκλιθείτε μπροστά σε αυτή τη κοπέλα.
ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ: Μάλιστα (υποκλίνεται). Αλλά.... γιατί;
ΚΑΤΕΡΙΝΑ (στο τηλέφωνο): Εμπρός; Ναι, παρακαλώ Πα-παντοπωλείο η Αφθονία; Α, εσύ είσαι κυρ-Στέφανε; Γειά σου η Κατερίνα εδώ, ναι. Άκου κυρ Στέφανε, να στείλεις σπίτι -τί; ναι, καλά ξέρω, ενενήνταέξι και πενήντα, ε;- καλά κυρ Στέφανε, θα στα πληρώσω το Σάββατο, ναι. Ε καλά τώρα κυρ Στέφανε παιδιά είμαστε; Ναι. Λοιπόν άκουσε, να στείλεις σπίτι, ένα κιλό μακαρόνια, εκείνα τα ωραία, θυμάσαι που είχαμε πάρει τα Χριστούγεννα που τα είχα κάνει με κιμά, ναι, πάλι με κιμά θα τα κάνω, ναι! Ναι κυρ Στέφανε, λοιπόν, ένα κιλό μακαρόνια δύο κιλά ζάχαρη, δύο κιλά αλεύρι, μισό κιλό καφέ, από τον καλό ε; κυρ-Στεφανε, από τον καλό, ένα κουτί μαρμελάδα, πόσο το κουτί, πόσο το κουτί; Όχι κουτί, είναι ακριβό, χύμα δεν έχει χύμα;
ΒΑΡΝΕΖΗΣ: Κουτί να πάρεις! Θα πάρεις τώρα μια προκαταβολή από το μισθό σου.
ΚΑΤΕΡΙΝΑ: Κουτί! Κουτί, ακούς κυρ Στέφανε; Κουτί, ναι, βερύκοκο και βάλε και λιγουλάκι ζαμπόν...
ΒΑΡΝΕΖΗΣ: Ο μισθός σου θα είναι πέντε χιλιάδες το μήνα.
ΚΑΤΕΡΙΝΑ: Δύο κουτιά κυρ Στέφανε, ναι! Δύο κουτιά μαρμελάδα και μπόλικο ζαμπόν, βάλε 150 γραμμάρια, 200, άκου κυρ Στέφανε, βάλε και τρεις σοκολατίτσες για τα παιδιά από κείνες τις φθηνές, ξέρεις, ναι.
ΒΑΡΝΕΖΗΣ: Ο μισθός σου δηλαδή μαζί με τις υπερωρίες μπορεί να φτάνει τις εφτά ή και τις οκτώ χιλιάδες.
ΚΑΤΕΡΙΝΑ: Άκου κυρ Στέφανε, βάλε έξι σοκολάτες, από δύο για το καθένα, ναι, από κείνες του γάλακτος και έξι κουτιά γάλα και βάλε και τρία μπουκάλια κρασί και 6 μπουκάλια μπύρα, ναι κυρ Στέφανε, μόλις διορίστηκα σε μια σπουδαία θέση, μια πάρα πολύ σπουδαία θέση...ναι βάλε μπόλικο κρασί και 8 μπουκάλια μπύρα, θα το κάψουμε απόψε κυρ Στέφανε, ναι θα το κάψουμε!
Περισσότερες πληροφορίες για την ταινία.
